تمامی مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.درصورت مغایرت از گزارش پست استفاده کنید.

جستجو

تبلیغات


     

    پرنیان عزیز! خیلی دلت می خواد بری اردویی که پیش دبستانی براتون در نظر گرفته ولی من اجازه نمی دم. نه حالا که شاید در آینده هم اجازه ی رفتن به هر اردویی را به تو نمی دم. این به خاطر نظر تنگی یا درک نکردن تو نیست، متاسفانه در کشور ما اردوها دارن فرزندان زیادی را از جمع خانواده ها بیرون می کشن و هیچ چیزی هم در این فقدان ها برای مدارس یا آموزش و پرورش نیست. خصوصن وقتی در راه زیارت گاه ها باشن.آن ها خیلی راحت یک عنوان گول زنکی روی بچه های مردم می ذارن و بعد..... بچه های مردم برای همیشه فراموش می شن. من دلم نمی خواد تو فراموش بشی. دوست دارم زندگی کنی؛ شاد و خوش بخت. مرگ در راه این اردوها مرگ قشنگی نیست. قول می دم روز چهارشنبه که روز اردو ست به تو خوش بگذره. اصلن اون روز را برای تو می ذارم و با هم بیرون می ریم و هر کاری خواستی بکن. روز چهارشنبه روز توئه.


    این مطلب تا کنون بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ پنجشنبه 11 دي 1348 [ گزارش پست ]
    منبع
    برچسب ها : ,

تبلیغات


    Ads1

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز پنجشنبه 4 خرداد 1396

تبلیغات

ads2

تبلیغات

ads3

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر